രണ്ടു വർഷം മുമ്പ് എന്റെ മകളോടൊപ്പം അവളുടെ കോളേജ് അഡ്മിഷൻ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ ഒരു ഗൈഡൻസ് കൗൺസിലറുടെ ഓഫീസിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ് പഠിച്ചാൽ മാത്രമേ ഭാവിയിൽ ഒരു ജോലി ഉറപ്പുള്ളൂ എന്നാണ് അദ്ദേഹം അന്ന് തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞത്. എന്നാൽ ആ പഠനം പാതിവഴിയിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും ആ ഉപദേശം തികച്ചും അപ്രസക്തമായിരിക്കുന്നു എന്ന് വേണം പറയാൻ. കളി നിയമങ്ങൾ ഓരോ നിമിഷവും മാറുകയാണ്. ഒരു എഐ അധിഷ്ഠിത സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയിൽ എന്തായിരിക്കണം യഥാർത്ഥ വിദ്യാഭ്യാസം എന്ന ചോദ്യമാണ് ഇന്ന് മാതാപിതാക്കളും സർവ്വകലാശാലകളും തൊഴിലുടമകളും ഒരുപോലെ നേരിടുന്നത്.
മാറുന്ന തൊഴിൽ സാഹചര്യങ്ങളും കണക്കുകളും
എൻട്രി-ലെവൽ സോഫ്റ്റ്വെയർ ഡെവലപ്മെന്റ് ജോലികളാണ് ഈ മാറ്റത്തിൽ ഏറ്റവും ആദ്യം അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നത്. 2026 ഏപ്രിലിൽ മാത്രം അമേരിക്കയിൽ 21,000-ത്തിലധികം തൊഴിലവസരങ്ങൾ ഇല്ലാതായതിന് കാരണം ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് (AI) ആണെന്നാണ് റിപ്പോർട്ടുകൾ. അടുത്ത അഞ്ച് വർഷത്തിനുള്ളിൽ പകുതിയോളം എൻട്രി-ലെവൽ വൈറ്റ് കോളർ ജോലികളും എഐ ഇല്ലാതാക്കുമെന്ന് ആന്ത്രോപിക് സിഇഒ ഡാരിയോ അമോഡെ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നുണ്ട്. ഇതിന് പിന്നിലെ സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രം വളരെ ലളിതമാണ്. നോബൽ സമ്മാന ജേതാവായ എഐ പയനിയർ ജെഫ്രി ഹിന്റൺ പറഞ്ഞതുപോലെ: “വില കുറഞ്ഞ മറ്റെന്തെങ്കിലും ഉപയോഗിച്ച് തൊഴിലാളികളെ പകരം വെക്കുക എന്നതാണ് എഐ ഉപയോഗിച്ച് പണമുണ്ടാക്കാനുള്ള ഏറ്റവും എളുപ്പവഴി.” 2030-ഓടെ ഇന്നത്തെ അടിസ്ഥാന തൊഴിൽ നൈപുണ്യങ്ങളിൽ 39 ശതമാനവും മാറുമെന്ന് വേൾഡ് ഇക്കണോമിക് ഫോറം പ്രവചിക്കുന്നു. ഇതിനൊപ്പം ഓടിയെത്താൻ സർവ്വകലാശാലകൾക്ക് മുന്നിൽ ഇനി അധികം സമയമില്ല.
ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ ഇത്തരം മാറ്റങ്ങൾ മുമ്പും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് കാണാം. 1950-കളിൽ നാസയിൽ ഗണിതശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ ഒരു വലിയ സംഘം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ ഔദ്യോഗിക പദവി തന്നെ “കമ്പ്യൂട്ടർ” എന്നായിരുന്നു. 1962-ൽ ജോൺ ഗ്ലെന്നിന്റെ ഭ്രമണപഥം കണക്കുകൂട്ടിയ കാതറിൻ ജോൺസന്റെ കഥ നമ്മൾ ‘ഹിഡൻ ഫിഗേഴ്സ്’ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ കണ്ടതാണ്. എന്നാൽ 1970-കളോടെ ഇലക്ട്രോണിക് കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെ വരവോടെ ആ തൊഴിൽ തന്നെ ഇല്ലാതായി. അന്ന് ആ കമ്പ്യൂട്ടിംഗ് വിഭാഗത്തിന്റെ മേധാവിയായിരുന്ന ഡോറോത്തി വോൺ സ്വയം കമ്പ്യൂട്ടർ പ്രോഗ്രാമിംഗ് പഠിക്കുകയും തന്റെ ടീമിനെ മുഴുവൻ പുതിയ മാറ്റത്തിന് സജ്ജരാക്കുകയും ചെയ്തു. സമാനമായ ഒരു സാഹചര്യത്തിലൂടെയാണ് നാമിപ്പോൾ കടന്നുപോകുന്നത്, എന്നാൽ വ്യത്യാസം ഇത്തവണ മാറ്റത്തിന്റെ വേഗതയും വ്യാപ്തിയും വളരെ കൂടുതലാണ് എന്നതാണ്.
അക്കാദമിക് ലോകത്തിന്റെ പ്രതികരണം: ഹ്യൂമൻ അറ്റ് ദി കോർ
ഈ അനിശ്ചിതത്വം കുട്ടികളെ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ അയക്കാതിരിക്കാനുള്ള ഒരു കാരണമല്ല, മറിച്ച് വിദ്യാഭ്യാസം എന്തായിരിക്കണം എന്ന് പുനർവിചിന്തനം ചെയ്യാനുള്ള ഒരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്. തിടുക്കപ്പെട്ട് കുറച്ച് ‘എഐ ഡിഗ്രി’ പ്രോഗ്രാമുകൾ തുടങ്ങുന്നതിലല്ല കാര്യം. സങ്കീർണ്ണമായ വെല്ലുവിളികളെ നേരിടാൻ പ്രാപ്തിയുള്ള ഒരു തലമുറയെ വാർത്തെടുക്കുന്നതിലാണ് വിജയം.
ഈയൊരു ചിന്തയാണ് കാലിഫോർണിയയിലെ കാൽ പോളി പോമോണയിൽ (Cal Poly Pomona) അടുത്തിടെ നടന്ന 2026-ലെ ഓഫീസ് ഓഫ് അക്കാദമിക് ഇന്നൊവേഷൻ (OAI) സമ്മർ കോൺഫറൻസിലും മുഴങ്ങിക്കേട്ടത്. ജൂൺ 3, 4 തീയതികളിൽ നടന്ന പരിപാടിയുടെ പ്രധാന പ്രമേയം തന്നെ “ഹ്യൂമൻ അറ്റ് ദി കോർ: നാവിഗേറ്റിംഗ് എഐ ഇൻ ഹയർ എജ്യുക്കേഷൻ” എന്നതായിരുന്നു. എഐ നമ്മുടെ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയെ എങ്ങനെ മാറ്റിമറിക്കുന്നു എന്ന് ചർച്ച ചെയ്യുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ മനുഷ്യർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങൾക്കും, സർഗ്ഗാത്മകതയ്ക്കും, വിമർശനാത്മക ചിന്തയ്ക്കും സാങ്കേതികവിദ്യയേക്കാൾ പ്രാധാന്യം നൽകേണ്ടതുണ്ടെന്നും അധ്യാപകരും സാങ്കേതിക വിദഗ്ധരും അടങ്ങുന്ന സദസ്സ് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
ക്ലാസ്സ്റൂമുകൾക്കുള്ളിലും പുറത്തും എഐ എങ്ങനെ പ്രായോഗികമായി ഉപയോഗിക്കാമെന്നതായിരുന്നു പ്രധാന ചർച്ച. സാൻ ഡിയാഗോ സൂപ്പർകമ്പ്യൂട്ടർ സെന്റർ ഡയറക്ടർ ഫ്രാങ്ക് വുർത്ത്വെയിൻ, ആപ്പിളിലെ എജ്യുക്കേഷൻ ലീഡർഷിപ്പ് എക്സിക്യൂട്ടീവ് ആൻഡ്രൂ കുറെ, ഓൾഡ് ഡൊമിനിയൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ പ്രൊഫസർ ടിഫാനി ഷു തുടങ്ങിയ പ്രമുഖർ തങ്ങളുടെ മേഖലകളിലെ അനുഭവങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു. എഐയുടെ സാധ്യതകൾക്കൊപ്പം തന്നെ അതുയർത്തുന്ന ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളെക്കുറിച്ചും, പ്രത്യേകിച്ച് ധാർമ്മികത, സുസ്ഥിരത, അക്കാദമിക് ഇന്റഗ്രിറ്റി എന്നിവയെക്കുറിച്ചും അവർ സംസാരിച്ചു.
അധ്യാപകരുടെ അനുഭവങ്ങൾ
എഐ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ സർഗ്ഗാത്മകതയോ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാനുള്ള കഴിവോ നഷ്ടപ്പെടാൻ പാടില്ല എന്നതാണ് സിവിൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ് അധ്യാപികയായ മോണിക്ക പലോമോ തന്റെ അനുഭവത്തിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. കോൺഫറൻസിൽ വെച്ച് ഒരു വെബ്സൈറ്റ് നിർമ്മിക്കാനും ഡാറ്റ വേഗത്തിൽ വിശകലനം ചെയ്യാനും അവർ ചാറ്റ്ജിപിടി (ChatGPT), കോഡെക്സ് തുടങ്ങിയ ടൂളുകൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. വിരസമായ ജോലികളിൽ നിന്ന് നമ്മെ മോചിപ്പിക്കാൻ എഐ-ക്ക് കഴിയും, അതുവഴി കൂടുതൽ ആഴത്തിലുള്ള വിശകലനങ്ങൾക്കും പഠനത്തിനും നമുക്ക് സമയം ലഭിക്കുമെന്നും അവർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. നിരന്തരമായ എഐ ഉപയോഗം വഴിയുണ്ടാകുന്ന അമിതമായ ജലചൂഷണവും പാരിസ്ഥിതിക ആഘാതവും പരമാവധി കുറച്ചുകൊണ്ട് സാങ്കേതികവിദ്യ മനുഷ്യനും പ്രകൃതിക്കും ഒരുപോലെ ഉപകാരപ്രദമാകുന്ന രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയും അവർ ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു.
ന്യൂട്രീഷൻ ആന്റ് ഫുഡ് സയൻസ് ഫാക്കൽറ്റിയായ ബിലാൽ ഹസന്റെ കാഴ്ചപ്പാടും ഇതിനോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്നതാണ്. എഐ ഒരു പകരക്കാരനല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ ഒരു മികച്ച പങ്കാളിയാണ്. ഫുഡ് സയൻസിൽ ഡാറ്റ അനാലിസിസും ഫ്ലേവർ മോഡലിംഗും വേഗത്തിലാക്കാൻ എഐ സഹായിക്കുമെങ്കിലും, അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ സാംസ്കാരിക പശ്ചാത്തലത്തിൽ മനസ്സിലാക്കി വ്യാവസായിക അടിസ്ഥാനത്തിൽ മികച്ച ഉൽപന്നങ്ങളാക്കി മാറ്റാൻ മനുഷ്യന്റെ ബുദ്ധി തന്നെ വേണം. വിദ്യാർത്ഥികളെ വെറും വിവരങ്ങൾ അറിയുന്നവരായിട്ടല്ല, മറിച്ച് സങ്കീർണ്ണതകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ള പ്രൊഫഷണലുകളായി (complexity managers) മാറ്റാനാണ് എഐ ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.
വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള അവസരങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ എഐ-ക്ക് കഴിയുമെന്ന് കോളേജ് ഓഫ് എൻവയോൺമെന്റൽ ഡിസൈനിലെ കരിയർ കോച്ചായ ഡേവിഡ് പെന വിശ്വസിക്കുന്നു. വിദ്യാർത്ഥികളെ വെറുതെ അറിവ് സമ്പാദിക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് ഭാവിയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന പുതിയ ആശയങ്ങളും പരിഹാരങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയുന്നവരാക്കി മാറ്റാൻ ഇത്തരം സാങ്കേതികവിദ്യകൾ അവസരമൊരുക്കും. മാറുന്ന ലോകത്ത് വെറുതെ അതിജീവിക്കാൻ മാത്രമല്ല, ആ മാറ്റങ്ങളെ മുന്നിൽ നിന്ന് നയിക്കാൻ പ്രാപ്തരായ ഒരു തലമുറയെ സൃഷ്ടിക്കുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം.
മുന്നോട്ടുള്ള വഴി
ആവർത്തിച്ച് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ജോലികളിലാണ് നിർമ്മിത ബുദ്ധി ഏറ്റവും മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ചവെക്കുന്നത്. പുതിയതായി ജോലിക്ക് കയറുന്നവരുടെ ഒരു പ്രധാന പരിശീലന മേഖലയും ഇതുതന്നെയായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ രംഗത്ത് എഐ പിടിമുറുക്കുമ്പോൾ, തൊഴിലുടമകൾക്ക് ഇനി ആവശ്യമുള്ളത് മികച്ച ആശയവിനിമയ ശേഷിയുള്ള, വിമർശനാത്മകമായി ചിന്തിക്കാൻ കഴിവുള്ള, വിവിധ വകുപ്പുകളുമായി ചേർന്ന് പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിയുന്ന മനുഷ്യരെയാണ്. മുൻപ് വളരെ നിസ്സാരമെന്ന് പലരും കരുതിയിരുന്ന ഈ “സോഫ്റ്റ് സ്കിൽസ്” അനുകരിക്കാൻ ഒരു യന്ത്രത്തിനും അത്ര എളുപ്പത്തിൽ കഴിയില്ല. മികച്ച രീതിയിൽ എഐ ഉപയോഗിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന കമ്പനികൾക്ക് ഇത്തരക്കാരെ കൂടിയേ തീരൂ.
നേരെയുള്ള ഒരു ഹൈവേയിലൂടെ അതിവേഗം വണ്ടിയോടിക്കാൻ ഒരുപക്ഷെ എഐ-ക്ക് കഴിഞ്ഞേക്കാം. എന്നാൽ വളവുകളും തിരിവുകളും അപ്രതീക്ഷിത തടസ്സങ്ങളും നിറഞ്ഞതാണ് യഥാർത്ഥ ലോകം, അവിടെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ മനുഷ്യനില്ലെങ്കിൽ കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോകും. അതുകൊണ്ട് തന്നെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ ഇനി മാറേണ്ടത് എന്ത് പഠിക്കുന്നു എന്നതിൽ നിന്നല്ല, എങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നു എന്നതിലേക്കാണ്.
About the Author
