സ്വന്തം കുട്ടിക്ക് മികച്ചൊരു വിദ്യാഭ്യാസം നൽകുക എന്നത് സാധാരണക്കാരായ രക്ഷിതാക്കൾക്ക് ഇന്നൊരു കെണിയായി മാറിയിരിക്കുകയാണോ? ഈ ചോദ്യം കൂടുതൽ പ്രസക്തമാകുന്നത് വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുണ്ടാകുന്ന ചില അനുഭവങ്ങൾ കേൾക്കുമ്പോഴാണ്. സ്വകാര്യ സ്കൂളുകളുടെ ഫീസ് കൊള്ളയിലും ചൂഷണത്തിലും പെട്ട് നട്ടംതിരിയുന്ന രക്ഷിതാക്കളുടെ നിസ്സഹായതയുടെ ഏറ്റവും ഒടുവിലത്തെ നേർച്ചിത്രമാണ് കഴിഞ്ഞ ഏപ്രിൽ 24-ന് ഉത്തർപ്രദേശിലെ ഹർദോയിയിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നത്. നീലം വർമ്മ എന്നൊരു അമ്മയ്ക്ക് അവിടെ നേരിടേണ്ടി വന്നത് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്തത്ര വലിയ അവഹേളനമായിരുന്നു. സ്കൂൾ അധികൃതർ ആവശ്യപ്പെട്ട 1,300 രൂപയുടെ ഫീസിനെക്കുറിച്ച് ഒന്ന് ചോദിച്ചറിയാൻ ചെന്നതായിരുന്നു അവർ.
എന്നാൽ ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനത്തിന്റെ തലപ്പത്തിരിക്കുന്ന പ്രിൻസിപ്പൽ ആ അമ്മയോട് പ്രതികരിച്ചത് തികച്ചും ധാർഷ്ട്യത്തോടെയാണ്. പത്തിലധികം തവണയാണ് ‘ഷട്ട് അപ്പ്’ എന്ന് അവർ അലറിവിളിച്ചത്. ‘ബ്ലഡി ഫൂൾ’ എന്നും ‘ഗവാർ’ (വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്തവൾ) എന്നും വിളിച്ചാക്ഷേപിച്ചതിന് പുറമെ മകളുടെ പേര് സ്കൂൾ രജിസ്റ്ററിൽ നിന്ന് വെട്ടിക്കളയുമെന്ന ഭീഷണിയും മുഴക്കി. ഒരു സാധാരണ രക്ഷിതാവിന് നേരെ നടന്ന ഈ അധിക്ഷേപത്തിന്റെ ദൃശ്യങ്ങൾ മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിലാണ് ‘എക്സ്’ പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ വൈറലായത്. ഒടുവിൽ ഗത്യന്തരമില്ലാതെ ഭാരതീയ ന്യായ സംഹിതയും എസ്.സി/എസ്.ടി ആക്റ്റും പ്രകാരം പ്രിൻസിപ്പലിനെതിരെ എഫ്.ഐ.ആർ രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു. അന്വേഷണം പൂർത്തിയാകുന്നത് വരെ അവർക്ക് സ്കൂളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിനും ഇപ്പോൾ വിലക്കുണ്ട്.
ഇതൊരു ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമല്ല. പണത്തിന്റെയും അധികാരത്തിന്റെയും ബലത്തിൽ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നവരെ നിശ്ശബ്ദരാക്കാൻ ഇത്തരം വിദ്യാഭ്യാസ കച്ചവടക്കാർക്ക് എങ്ങനെ ധൈര്യം ലഭിക്കുന്നു എന്നത് വിശകലനം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. പലപ്പോഴും നമ്മുടെ ഭരണസംവിധാനങ്ങളുടെ മുൻഗണനകൾ ഇത്തരം ചൂഷണങ്ങൾക്ക് വളമാകുന്നുണ്ടോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യന്റെ അടിസ്ഥാന അവകാശങ്ങളെക്കാൾ അധികാരികൾക്ക് താത്പര്യം പലപ്പോഴും പുറംമോടികളിലെ മാറ്റങ്ങളിലാണ്. ഇതിനോട് ചേർത്തുവായിക്കാവുന്ന ഒന്നാണ് അടുത്തിടെ കേരളത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ഒരു സർക്കാർ ഉത്തരവ്.
റോഡ് സുരക്ഷയുടെ പേര് പറഞ്ഞ് സംസ്ഥാനത്തെ ഡ്രൈവിംഗ് സ്കൂൾ വാഹനങ്ങൾക്ക് മുന്നിലും പിന്നിലും മഞ്ഞ നിറം അടിക്കണം എന്നാണ് സ്റ്റേറ്റ് ട്രാൻസ്പോർട്ട് അതോറിറ്റി ഇപ്പോൾ കർശന നിർദ്ദേശം നൽകിയിരിക്കുന്നത്. കോൺട്രാക്ട് ക്യാരേജ് വാഹനങ്ങളുടെ വെള്ള നിറം മാറ്റണമെന്ന കാലങ്ങളായുള്ള ആവശ്യത്തിൽ തീരുമാനമെടുക്കാതെ മാറ്റിവെച്ചപ്പോഴാണ് ഡ്രൈവിംഗ് സ്കൂളുകാരുടെ മേൽ ഈ പുതിയ നിയമം അടിച്ചേൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. പരിഷ്കാരത്തോട് ഡ്രൈവിംഗ് സ്കൂൾ ഉടമകളിൽ ഒരു വിഭാഗം അനുകൂലിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, മറ്റുചിലർ ഇതിലെ അപ്രായോഗികത ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ശക്തമായി വിയോജിക്കുന്നുമുണ്ട്.
വാഹനങ്ങൾക്ക് മഞ്ഞ നിറം നൽകിയാൽ തീരുന്നതാണോ നിരത്തുകളിലെ സുരക്ഷാപ്രശ്നങ്ങൾ എന്ന ചോദ്യം അവിടെ നിൽക്കട്ടെ. ഇവിടെ ചിന്തിക്കേണ്ടത് വ്യവസ്ഥിതികളുടെ ഈ വൈരുദ്ധ്യത്തെക്കുറിച്ചാണ്. ഒരുവശത്ത് വാഹനങ്ങളുടെ നിറം മാറ്റാൻ അടിയന്തര ഉത്തരവുകൾ ഇറക്കാൻ ഭരണകൂടങ്ങൾക്ക് വല്ലാത്ത ശുഷ്കാന്തിയാണ്. മറുവശത്ത്, വിദ്യാഭ്യാസം പോലൊരു അടിസ്ഥാന മേഖലയിൽ നടക്കുന്ന കൊള്ളകളെയും ധാർഷ്ട്യങ്ങളെയും നിലയ്ക്ക് നിർത്താൻ ആരുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയും. സുരക്ഷാ മാനദണ്ഡങ്ങൾ റോഡുകളിലെ വാഹനങ്ങൾക്ക് മാത്രമല്ല, വിദ്യാഭ്യാസം കച്ചവടമാക്കുന്ന ഇടങ്ങളിൽ അകപ്പെട്ടുപോകുന്ന സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യർക്കും അനിവാര്യമാണ്. അല്ലാത്തപക്ഷം നിയമങ്ങൾ വെറും പ്രഹസനങ്ങളായി ചുരുങ്ങും.
About the Author
