ലക്സംബർഗ് പോലുള്ള രാജ്യങ്ങൾ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിക്ക് വേണ്ടി പ്രതിവർഷം 31,000 ഡോളറിലധികം ചെലവാക്കുമ്പോൾ, ചൈനയും മെക്സിക്കോയും ഉൾപ്പെടുന്ന പല പ്രമുഖ രാജ്യങ്ങളിലും ഇത് 6,000 ഡോളറിലും താഴെയാണ്. ഒഇസിഡിയുടെ (OECD) 2025-ലെ പുതിയ റിപ്പോർട്ട് പ്രകാരം, വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തെ നിക്ഷേപങ്ങളിൽ രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ വലിയ അന്തരമുണ്ട്. രാജ്യങ്ങളുടെ മുൻഗണനകളും സാമ്പത്തിക സ്രോതസ്സുകളുമാണ് ഇതിന് പ്രധാന കാരണം. ഈ വ്യത്യാസങ്ങൾ ക്ലാസ് മുറികളുടെ വലിപ്പത്തെയും അധ്യാപകരുടെ ശമ്പളത്തെയും സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ ലഭ്യതയെയും നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നുണ്ട്.
യൂറോപ്പും അമേരിക്കയും മുന്നിൽ
വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി ഏറ്റവും കൂടുതൽ പണം ചെലവാക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ ലക്സംബർഗ് മറ്റെല്ലാ രാജ്യങ്ങളെക്കാളും ബഹുദൂരം മുന്നിലാണ്. രണ്ടാം സ്ഥാനത്തുള്ള നോർവേയെക്കാൾ ഏകദേശം 9,000 ഡോളർ കൂടുതലാണ് അവർ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിക്കായി ചെലവിടുന്നത്. അധ്യാപകർക്ക് മികച്ച ശമ്പളം നൽകുന്ന കാര്യത്തിലും ലക്സംബർഗ് തന്നെയാണ് ഒന്നാമത്. അമേരിക്ക, കാനഡ, ബ്രിട്ടൻ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളെല്ലാം ഉയർന്ന തുക ചെലവാക്കുന്നവരുടെ പട്ടികയിലാണ്. വികസിത രാജ്യങ്ങളിൽ മിക്കവരും 18,000 നും 21,000 ഡോളറിനും ഇടയിലാണ് ഒരു വിദ്യാർത്ഥിക്കായി നീക്കിവെക്കുന്നത്. ഒഇസിഡി രാജ്യങ്ങളുടെ ശരാശരി ചെലവ് 15,000 ഡോളറാണെങ്കിലും, മിക്ക രാജ്യങ്ങളും ഇതിൽ നിന്നും വളരെ അകലെയാണ്. പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾ ഈ ശരാശരിക്ക് മുകളിലും, വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾ വളരെ താഴെയുമാണ് നിൽക്കുന്നത്.
ഹൂസ്റ്റണിലെ പുതിയ വിദ്യാഭ്യാസ മാതൃക (NES)
ആഗോളതലത്തിൽ അമേരിക്ക വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി ഉയർന്ന തുക മാറ്റിവെക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, പ്രാദേശിക തലത്തിൽ അവിടുത്തെ സ്കൂളുകൾ നേരിടുന്നത് വ്യത്യസ്തമായ വെല്ലുവിളികളാണ്. സാമ്പത്തിക നിക്ഷേപങ്ങൾ എങ്ങനെ പാഠ്യപദ്ധതിയുടെ പരിഷ്കരണത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ ഉദാഹരണമാണ് ടെക്സാസിലെ ഹൂസ്റ്റൺ ഇൻഡിപെൻഡന്റ് സ്കൂൾ ഡിസ്ട്രിക്റ്റ് (HISD) നടപ്പിലാക്കുന്ന പുതിയ വിദ്യാഭ്യാസ രീതി (New Education System – NES). 2026-27 അധ്യയന വർഷത്തിൽ ഒമ്പത് പ്രൈമറി സ്കൂളുകളിലേക്ക് കൂടി ഈ പുതിയ രീതി വ്യാപിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുകയാണ്. തുടക്കത്തിൽ മോശം പ്രകടനം കാഴ്ചവെച്ചിരുന്ന 85 സ്കൂളുകളിൽ നടപ്പിലാക്കിയ ഈ പദ്ധതി, ഇപ്പോൾ ജില്ലയിലെ പകുതിയോളം സ്കൂളുകളിലേക്ക് വ്യാപിച്ചു കഴിഞ്ഞു.
പുതിയതായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഈ സ്കൂളുകളിൽ പഠിക്കുന്നവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും കറുത്ത വർഗ്ഗക്കാരും ലാറ്റിനോ വിഭാഗത്തിൽ പെട്ടവരുമായ വിദ്യാർത്ഥികളാണ്. ഇതിൽ 95 ശതമാനവും സാമ്പത്തികമായി പിന്നോക്കം നിൽക്കുന്ന കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവരാണെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പിന്റെ റാങ്കിങ്ങിൽ വളരെ പിന്നിലായിരുന്ന സ്കൂളുകളാണ് ഈ പട്ടികയിലുള്ളത്. 12 സ്കൂളുകളിലെ പ്രിൻസിപ്പൽമാർ പുതിയ പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമാകാൻ താല്പര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഒമ്പതെണ്ണത്തിന് മാത്രമാണ് അനുമതി ലഭിച്ചത്. ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസ നിലവാരവും മികച്ച നേതൃത്വവും പരിഗണിച്ചാണ് ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തിയത്.
വിമർശനങ്ങളും മാറ്റങ്ങളും
ഈ പുതിയ വിദ്യാഭ്യാസ മാതൃക ഇതിനോടകം തന്നെ വലിയ രീതിയിലുള്ള വിവാദങ്ങൾക്കും വഴിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. അധ്യാപകർ നിർബന്ധമായും ജില്ല അംഗീകരിച്ച പ്രത്യേക പാഠ്യപദ്ധതി തന്നെ പിന്തുടരേണ്ടതുണ്ട്. കണക്ക്, സയൻസ് തുടങ്ങി പ്രധാന വിഷയങ്ങളിൽ ദിവസേനയുള്ള സമയബന്ധിതമായ പരീക്ഷകൾ ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. മറ്റ് സാധാരണ സ്കൂളുകളെ അപേക്ഷിച്ച് പഠനസമയം കൂടുതലാണെന്നതും മറ്റൊരു പ്രത്യേകതയാണ്. ഈ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉള്ളതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഇത്തരം സ്കൂളുകളിലെ അധ്യാപകർക്ക് മറ്റ് സ്കൂളുകളെ അപേക്ഷിച്ച് 10,000 ഡോളർ വരെ അധിക ശമ്പളം ലഭിക്കുന്നുണ്ട്. പരീക്ഷകൾക്ക് മുൻഗണന നൽകുന്ന ഈ രീതി വിദ്യാർത്ഥികളുടെ പഠനനിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഉയർന്ന അധ്യാപക കൊഴിഞ്ഞുപോക്കും വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണത്തിലുണ്ടാകുന്ന കുറവും വലിയ വിമർശനങ്ങൾ ക്ഷണിച്ചുവരുത്തുന്നുണ്ട്.
കുറഞ്ഞ നിലവാരമുള്ള സ്കൂളുകളെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവരാനാണ് സംസ്ഥാനം നിയമിച്ച സൂപ്രണ്ട് മൈക്ക് മൈൽസ് ഈ പരിഷ്കാരം വ്യാപിപ്പിക്കുന്നത്. നേരത്തെ അടച്ചുപൂട്ടാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്ന രണ്ട് സ്കൂളുകൾ കൂടി ലയിപ്പിച്ച് ഈ പുതിയ മാതൃകയിലേക്ക് മാറ്റുന്നുണ്ട്. ഇതിനൊപ്പം തന്നെ മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ചവെക്കുന്ന സ്കൂളുകൾക്ക് അടുത്ത വർഷം മുതൽ കൂടുതൽ പ്രവർത്തന സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകാനും അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവർക്ക് വേണമെങ്കിൽ ഈ പുതിയ സംവിധാനത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകാനുള്ള അവസരവും ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. സാമ്പത്തിക നിക്ഷേപങ്ങൾക്കൊപ്പം കൃത്യമായ ഭരണപരിഷ്കാരങ്ങൾ കൂടി സംയോജിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്ത് വലിയ മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ് ഹൂസ്റ്റൺ ഭരണകൂടം.
About the Author
